friendsterTalk - Friendster Forum

icekandi wrote:

*kim-a-holic wrote:

^heehee..
gnyan talaga..
para naman may magbasa. LOL

please speak in english.*peace*
when are you going to post the continuation?? heehee.

Pwede naman tagalog dito kasi tagalog yung story, walang english na magbabasa netoh! XD

sorry talaga sa late update. marami kasi akong ginagawa. heehee.

*****

After I read the message. Napanganga nalang ako. 
Bigla namang tinusok ng classmate ko yung tiyan ko.

"May assignment ka sa Geom?" tanong ni Krishella.

Tiningnan ko lang yung classmate ko as if she's speaking Greek at ako Japanese.

"Huist!" she said at tinusok ulit ako sa tiyan.



"H-ha?"

"You're weird." she just said. 

  tiningnan ko lang siya at pumasok ako sa loob.

Nung bandang hapon na, kumaripas naman ako ng takbo papunta sa soccer field. Tumingin-tingin ako sa paligid. Wala naman masyadong gaanong tao. Yung mga boys lang from the soccer team. May isang kumaway. Pero ewan ko ba. So, since ako yung nauna sa mga girls, umupo nalang ako dun sa bleachers at wala, tumingin sa kanya habang sumisipa ng bola.

Napanganga nalang ako. Then he waved at me. Can you believe it?! He waved at me! So yun, parang lelang ako dun. Then, dumating si coach at nagsimula na yung game. So yun, nainspire ako kaya nakapag 3 goals ako. 

Sumabay na ako sa pag-uwi sa mga friendships ko. hindi kasi umuulan at maaga naman kaming pinauwi ni Coach. Nung gabi din yun, yung nagtetext sakin? Si Kai pala yun. So ayun, napablush na naman yung lola niyo. That night, it rained. Since ng gabing yun, we became close to each other.

Araw-araw niya na akong nililibre. Lagi na siyang sumasabay sakin, umulan man o umaraw. Tuwang-tuwa nga ako e. Matagal-tagal na rin kaming ganun, and Im sure, yung ibang babae naiinggit na. Pero sympre, for them, wala lang sakin since ako lang naman yung nakakaalam na may gusto ako sa kanya e.

Until that day...
yun yung isa sa mga araw sa buhay ko na pinangarap ko na sana mamatay na lang ako sa sobrang sakit na nararamdaman ko.

1 message receieved

Kai
 
  pede kita tau mya sa Jeg's? Importante lang, di pede dito sa text eh.



Nag-assume rin naman kaagad ako. Akala ko talaga manliligaw na siya. Tuwang-tuwa pa ako nun. But then, he said those words..


"Dice.. well.." 

"Hm?" 

"Well.. kasi...." 

Napatingin lang ako sa kanya.

"Can you help me with Alexa?"

My world stopped turning. Pakiramdam ko, binuhusan ako ng mainit na tubig para magising.       

Gustuhin ko mang umiyak, hindi ko nagawa. Instead, my tears filled my eyes. And then he looked at me.

"Dice?" 

"S-sure.." 

"But..but you're crying?"

"N-no..im..Im just happy.  "

"Thanks!" he said.




Of all people, bakit yung..





































bestfriend ko pa?

o-oohhh,, m--mmyyyyy,,, g-gooooooossh!!!

eerrrr.... sorry for dat kim

 

i hateit!!

issshh!!!!

saket man talaga dat. as iiiin!!      

Awtsness!

Ayan kasi! Si lola naiinlab agad..

At lentek rin naman pala lalakeng yun,

babait baitan magpapatulong lang pala kay dice..

ang dalawang yan

sarap ganituhin---> 

meng.o3 wrote:

GUYS talaga! magiging sweet lang sa isang girl kasi may kailangan.. naman naman naman... tsk tsk tsk... fck...

ammm not really.... 




really. 

Pinilit kong pigilan ang pagtulo ng mga luha ko.  Hindi ko maintindihan yung nararamdaman ko. Pakiramdam ko, binagsakan ako ng langit at lupa. Pakiramdam ko, sinasaksak puso ko.    Ngayon naiintindihan ko na ang lahat. Yung paglilibre niya sakin, yung mga text messages niya, yung pagiging close niya sakin, lahat yun dahil kay Alexa. Alexa, yung bestfriend ko. Lahat dahil kay Alexa.

"D-dice?" 

"I-I'll go ahead." I said at tumayo na kaagad.

Mabilis akong naglakad papunta sa exit, pero hinawakan niya yung braso ko.

"Ihahatid na kita." he said.

"Hmm, hindi na, may nadadaanan rin naman ako jan eh." tinuro ko yung mga stores sa labas.

"But, are you really sure you're okay?" 

"Yep. Tsaka malapit lang naman yung bus station eh."

Nang sinabi ko yun, kinuha ko ang braso ko sa pagkakahawak niya at dumiretso na sa labas. Naglakad-lakad ako papunta sa bus station. Grabe, parang gusto kong humagulhol sa pag-iyak. Alam niyo ba yung feeling na parang.. basta, yung parang tinapon sa iyo lahat ng sakit sa pagdaramdam? Yung feeling na makakapagtanong ka talaga sa Diyos kung bakit, sa lahat ng babae sa mundo, bakit yung bestfriend mo pa?! 

Bigla ko nalang naramdaman yung mga luha kong tumutulo sa mga mata.    Pero diba, look at the bright side? Bagay naman sila eh. Alexa as the editor-in-chif of the schoolpaper, won several gold medals at some writing contests, and well, si Kai na captain ng soccer team, won gold medals for some interschool games.    kung iisipin, bagay na bagay sila. The Gold recievers. At kapag nagpakasal sila, magiging masaya ang lahat. At nasan ako sa mga panahong yun? Ipagdadasal ko na sana mawala ako na parang bula. Parang bula na hindi makakaramdam ng sakit sa makikita at maririnig ko. 

Ng sumakay ako sa bus, nahalata kong gabi na pala. There I saw a star. Sabi nila, yun daw yung venus na planet. But I'm not really sure. Naalala ko pa, nung second year ako. Palagi akong nakadungaw sa bintana at susubukang bilangin yung stars. Sabi ko sa sarili ko, pag nabilang ko sila, dun ko lang kakalimutan si Kai. Pero sa kasamaang palad, hindi ko nabilang lahat. Hello no? Masyadong marami for my naked eye. Napatulo na naman luha ko.    Ang tanga mo kasi Diane e! Sobrang tanga mo!

That was when I wished again at that the same star..

It was early in the morning at wala akong planong pumasok sa school. Ewan ko ba pero since he told me na itutulay ko siya kay Aleck, nawala na yung gana kong kausapin o makita siya. But then, pumasok parin ako. 

"Hi Dice." sabi naman sakin ni Aleck.

"Hi Lex." I said. 

"Is there something wrong?"

"W-wala naman.. bakit?"

"You look pale.."

"Ah.. kulang sa tulog.."

"Yeah, halata nga. Nangangalumata ka e."

  Tumawa lang ako at sinandal ko yung ulo sa bintana. Nakaupo kasi ako sa gilid.

"Anyways, pinapasabi ni Kai na sabay na daw kayong magrecess mamaya." she said at bumalik sa upuan niya.

Napaalarma naman kaagad ako sa sinabi ni Alexa. Eto na.. eto na talaga yung kinatatakutan kong mga araw ng buhay ko.. eto na talaga..

  hindi ba pwedeng tumakbo nalang ako papalayo dito?      san nga pala nakatira yung mga penguin?! Sasama nalang ako sa kanya at magpapafreeze sa ice. At least, wala na kaagad akong mararamdamang sakit at takot. Diba?! 

I forced a smile at sumandal na ulit sa bintana. After nun, nung recess time, nandun na sa harap ng pintuan ng room namin si Kai. Nung lumabas ako, todo ngiti pa siya sakin at lahat. May dala nga siyang Nestea at maliit na cake e. Yung mga classmate ko nga, napa 'uyy' eh. Naku..
























..kung alam lang nila..

Awwww.. that hurts.. what happen next????
I mean, that guy, i thought... errrrr!...
whats next?????????? 

haii.sis,k lang yan.

lang hiyang....hai naku.cant balme him

i mean, MANHIIIIIIIIIIIIIIID XA!!!!!!!


UUUUUUUUBERRRRRR!!!!!!!      

lucknskill wrote:

Kawawang puso naman yan... 

tsktsk.ganon tlaga ang mga puso..laging nsasaktan! lolx!

meng.o3 wrote:

bakit ba kasi may puso pa? pwede namang si lungs na lang ang mag pump ng dugo sa katawan para naman makapagpahinga si puso pag nasasaktan.. pang substitute ba?

ahahahaha..bawal na yun..

alam niyo ba. pag nag sneeze ka raw,

hihinto ang puso mo ng isang segundo,

kaya raw masarap mag sneeze..

kahit isang segundo lang..

di mo nararamdaman ang sakit sa puso mo..